
ဒီေဆာင္းပါးက ကၽြန္ေတာ္ေရးသားထားျခင္း မဟုတ္ပါ။ အတြဲ (၁၀) အမွတ္ (၉) စက္တင္ဘာ ၂၀၁၀ ထုတ္ သူရဇၨမဂၢဇင္းမွ “လွျမင့္ (ရန္ကုန္တကၠသိုလ္) ေရးသားထားေသာ ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၿပီး ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ပါသျဖင့္ ျပန္လည္ကူးယူၿပီး ေဝမွ် ေဖာ္ျပျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။
အဆင္ေျပမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ယံုၾကည္လ်က္
အုပ္စိုး
=========================================
ျမန္မာစာေပ သမိုင္းတြင္ တစ္ခါတစ္ရံ၌ စာဆိုအခ်င္းခ်င္းေသာ္ လည္းေကာင္း၊ စာဆိုက စာဖတ္သူတို႔အား လည္းေကာင္း ဉာဏ္စမ္းလိုျခင္းေၾကာင့္ စာေပဖြဲ႕ႏြဲ႕ရာတြင္ တိုက္႐ိုက္ေရာဖြဲ႕မႈ မျပဳဘဲ အေတြးအေခၚ စိတ္ကူးဉာဏ္ ၾကြယ္ဝေစရန္ ရည္ရြယ္လ်က္ ပေဟဠိဆန္ေသာ အေရးအသားမ်ိဳးျဖင့္ ေရးသားမႈ ျပဳခဲ့ၾကသည္။ ျမန္မာစာေပတြင္ ပေဟဠိဆန္ေသာ အေရးအသား ေရးနည္းမ်ားစြာ ရွိခဲ့သည္။
အတိတ္ေခတ္ ျမန္မာစာေပတြင္ ပေဟဠိဆန္ေသာ အေရးအသားမ်ိဳးကို ရတု၊ ရကန္၊ ေမာ္ကြန္း၊ ပ်ိဳ႕၊ ဧခ်င္း စေသာ ကဗ်ာ လကၤာမ်ား၌ အလ်ဥ္းသင့္သည္ႏွင့္အမွ် ထည့္သြင္း ဖြဲ႕ဆိုမႈ ျပဳသကဲ့သို႔ တစ္ခါတစ္ရံ၌ ပေဟဠိဆန္ေအာင္ တီထြင္ေရးသားနည္းကိုလည္း အသံုးျပဳခဲ့ၾကသည္။ ပေဟဠိဆန္ေသာ ျမန္မာ အေရးအသားနည္းသည္ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ဉာဏ္စမ္းျခင္းသေဘာ၊ တစ္ဦးထံတစ္ဦး လွ်ိဳ႕ဝွက္စာေရးျခင္း သေဘာဟု ဆိုသင့္သည္။
အဆင္ေျပမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ယံုၾကည္လ်က္
အုပ္စိုး
=========================================
ျမန္မာစာေပ သမိုင္းတြင္ တစ္ခါတစ္ရံ၌ စာဆိုအခ်င္းခ်င္းေသာ္ လည္းေကာင္း၊ စာဆိုက စာဖတ္သူတို႔အား လည္းေကာင္း ဉာဏ္စမ္းလိုျခင္းေၾကာင့္ စာေပဖြဲ႕ႏြဲ႕ရာတြင္ တိုက္႐ိုက္ေရာဖြဲ႕မႈ မျပဳဘဲ အေတြးအေခၚ စိတ္ကူးဉာဏ္ ၾကြယ္ဝေစရန္ ရည္ရြယ္လ်က္ ပေဟဠိဆန္ေသာ အေရးအသားမ်ိဳးျဖင့္ ေရးသားမႈ ျပဳခဲ့ၾကသည္။ ျမန္မာစာေပတြင္ ပေဟဠိဆန္ေသာ အေရးအသား ေရးနည္းမ်ားစြာ ရွိခဲ့သည္။
အတိတ္ေခတ္ ျမန္မာစာေပတြင္ ပေဟဠိဆန္ေသာ အေရးအသားမ်ိဳးကို ရတု၊ ရကန္၊ ေမာ္ကြန္း၊ ပ်ိဳ႕၊ ဧခ်င္း စေသာ ကဗ်ာ လကၤာမ်ား၌ အလ်ဥ္းသင့္သည္ႏွင့္အမွ် ထည့္သြင္း ဖြဲ႕ဆိုမႈ ျပဳသကဲ့သို႔ တစ္ခါတစ္ရံ၌ ပေဟဠိဆန္ေအာင္ တီထြင္ေရးသားနည္းကိုလည္း အသံုးျပဳခဲ့ၾကသည္။ ပေဟဠိဆန္ေသာ ျမန္မာ အေရးအသားနည္းသည္ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ဉာဏ္စမ္းျခင္းသေဘာ၊ တစ္ဦးထံတစ္ဦး လွ်ိဳ႕ဝွက္စာေရးျခင္း သေဘာဟု ဆိုသင့္သည္။







